Header Image
Start
lut 23 2015
Wiosna w Tańcu - Bezpłatny warsztat
Autor: Marzena Śniarowska - Tlatlik   
22.02.2015.
Zapraszam  21 marca na bezpłatny warsztat choreoterapii-terapii przez taniec/ruch.
Pożegnajmy wspólnie zimę i zainaugurujmy Wiosnę w sercu, życiu, relacjach. Tam, gdzie jej potrzeba! 


TERMIN: 21.03.2015
CZAS TRWANIA: 10-13 ( 4h dydakt.-terap.)
MIEJSCE: KATOWICE,
KOSZT: wysiłek własnych mięśni i woda
METODA: TERAPIA TAŃCEM
PROWADZĄCA: dr Marzena Śniarowska-Tlatlik 
terapeuta i superwizor TT PSCh, psychoterapeutka (EAGT) i trener (FORGE), psycholog, nauczyciel akademicki
CEL: Wprowadzenie do teorii ( krótkie) i praktyki( !) choreoterapii, okazja do poruszania się przepędzenia  zimy
 i podoświadczania siebie w ruchu.
ZAPISY mailowe marzka@life.pl dodatkowe informacje pod tel. 607070666

 Szczegółowe informacje o mnie i metodzie na stronie www.choreo.pl
Proszę o mailowe potwierdzenie przybycia do 15.03.2015 (Istotne ze względu na wielkość rezerwowanej sali)


       Warsztat przeznaczony jest zarówno dla osób, które rozpoczynają przygodę z choreo  jak i dla osób praktykujących tę drogę rozwoju osobistego.Otwiera cykl weekendowych warsztatów tematycznych; spotkań rozwojowych, prowadzonych metodą terapii poprzez taniec i ruch, z wizualizacjami i ruchem spontanicznym. 
 Improwizowany i naturalnie wydarzający się ruch jest wspierany przez struktury muzyczne i wątki tematyczne; 

Terminy warsztatów tematycznych

18 i 19 ( sob.-ndz.) kwiecień 2015 

Świadomość /Tożsamość - taniec z własnym "ja": świadomość siebie, rozwój osobisty poprzez świadomy kontakt z ciałem                         i ruch, przyzwolenie na otwarte spotkanie z sobą
 
Relacje - przestrzenie kontaktu: świadomość siebie w relacji, doświadczanie bliskości, wyznaczanie granic, budowanie                               komunikacji
 
9-10  ( sob.-ndz.)  maj 2015
 
Emocje - energia życia: poszerzanie świadomości własnych uczuć, bezpieczna ekspresja, radzenie sobie z emocjami

Metamorfozy - "taniec jako medium zmiany": świadomość własnych celów, realizacja marzeń, poszukiwanie nowych dróg 
 
13-14 ( sob.-ndz.) czerwiec 2015

Psychologiczne jakości żywiołów- taniec z ogniem, powietrzem, ziemią i wodą. Każdy żywioł przynosi nową jakość   psychologiczną i wiedzę o sobie samym oraz dużo radości i energii.
 
Doświadczanie duchowości w tańcu - taniec ze sprzymierzeńcem, przewodnikiem, aniołem: doświadczenie kruchości,   nietrwałości, poszukiwanie własnych sensów. Zakończenie cyklu


 
Czas trwania jednego warsztatu tematycznego 8 godzin dydakt.-terap. w godzinach od 10.00-16.00
 
Inwestycja: 150 zł / warsztat, cykl warsztatów 6 x 150= 900 zł, przy jednorazowej wpłacie za całość 750 ( jeden warsztat gratis)

zapisy mailowo do 1 kwietnia 2015

     Istotny jest ruch, który oznacza i wyraża życie. Wszystko, co żywe, jest w ruchu. Nasze ruchy składają się na nasz osobisty, niepowtarzalny taniec. W działaniach choreoterapeutycznych nie jest potrzebny żaden specjalny talent do tańca czy też dobra kondycja. Dla osób, które są„odcięte”od swego ciała, nie potrafią nawiązać albo utraciły z nim dobry kontakt, może to być bardzo inspirująca forma pracy nad poszerzeniem świadomości samego siebie, na różnych poziomach naszego funkcjonowania (sfera ciała, psychiki i ducha). Często zapominamy o własnym ciele i o tym, co nam ono komunikuje w ciągu dnia, "coś czujemy", ale odkładamy zajęcie się tym na później. To pociąga za sobą różne konsekwencje, m.in. w postaci napięć, blokad, ograniczeń ruchów, szeroko rozumianej somatyzacji. Celem zajęć jest poszukiwanie i uzyskiwanie świadomości samego siebie i wszystkiego, co nas dotyczy i otacza; poznawanie własnych możliwości i ograniczeń. Świadomość siebie rozpoczyna się od świadomości własnego oddechu, tempa i rytmu ruchów. Większa świadomość przekłada się na nasz rozwój osobisty, stymuluje nasze wewnętrzne wzrastanie, dojrzewanie do... samego siebie – szczęśliwszego, lepiej radzącego sobie z życiem.
 
lut 13 2015
Warsztat - Moje Nastroje
Autor: Marzena Śniarowska - Tlatlik   
12.02.2015.
22 lutego 2015 rozpocznie się ogólnopolska akcja-re:akcja w depresji w ramach której będą przeprowadzane bezpłatne konsultacje i warsztaty dla osób zagrożonych depresją bądź doświadczających jej oraz ich rodzin.

Osoby zainteresowane zapraszam na mój warsztat oraz na inne warsztaty  prowadzone w ramach re:akcji.

http://reakcjawdepresji.pl/osoba-bliska-ma-depresje 

NASTROJE-RUCH-REAKCJA 

Jeśli niełatwo Ci mówić o uczuciach. Odczuwasz napięcie w ciele, blokady albo słabość.Chcesz doświadczyć innego kontaktu ze sobą niż na co dzień. Czegoś się o sobie dowiedzieć w bezpieczny i intymny sposób. Pragniesz odzyskać poczucie sprawstwa i energię życiową oraz być w autentycznym, nieobciążającym kontakcie z drugim człowiekiem.

Data: 14.03.2015 10.00-13.00

Prowadząca: dr Marzena Śniarowska-Tlatlik

Miejsce/adres: ul.Powstańców 36d/510, Katowice

Grupa docelowa: Osoby dorosłe zagrożone bądź doświadczające obniżonego nastroju oraz wspierające osoby w depresji.

Forma: warsztat choreoterapii-pracy z ciałem w ruch

 

DEPRESJA- RE:ACJE CIAŁA

Smutek, napięcie, ból psychiczny, cierpienie, gorycz, trauma, dlaczego lądują w jednym worze i jak to się ma do doznawania z ciała? A do ciała w ruchu? A do doświadczenia ruchu w ciele? Temat energii życiowej i witalności. Somatyczny układ nerwowy, skurcze i rozkurcze mięśni, bloki energetyczne i przepływ energii. Ruch i pamięć kinestetyczna. Czy można mówić o reakcjach (z) ciała? Czy warto rozdzielać? A więc re:akcje z osoby,  podmiotu w jakimś otoczeniu, kontekście psychologicznym, egzystencjalnym.

 

Czy stres to nasz wróg czy sprzymierzeniec? Czy smutek i depresja to to samo?

Czy można z nimi zatańczyć?

 

Wszystko, co żywe jest w ruchu. Nasze ruchy składają się na nasz osobisty, niepowtarzalny taniec. W działaniach choreoterapeutycznych nie jest potrzebny żaden specjalny talent do tańca czy też dobra kondycja. Dla osób, które są "odcięte" od swego ciała, nie potrafią nawiązać, albo utraciły z nim dobry kontakt, może to być bardzo inspirująca forma pracy nad poszerzeniem świadomości samego siebie, na różnych poziomach funkcjonowania (sfera ciała, psychiki i ducha). Często bowiem zapominamy o własnym ciele i tym, co nam komunikuje w toku zabieganego dnia codziennego, "coś czujemy", ale odkładamy zajęcie się tym na później. To pociąga za sobą pewne konsekwencje między innymi w postaci napięć, bloków, ograniczeń ruchów, szeroko rozumianej somatyzacji. Dlatego też pracujemy nad rozluźnieniem, relaksem, odblokowaniem, wyciszeniem, byciem "przy sobie", osadzeniem, budowaniem i ugruntowaniem poczucia radzenia sobie i zaufania do samego siebie," przepracowaniem trudności". Próbujemy zogniskować uwagę wokół tego, co dla nas najbardziej istotne, co najmocniej przeżywamy.

        To, co się dzieje z nami na poziomie emocji wyraża się w naszym ciele, posturze, gestach i ruchach,

 a poprzez te ostatnie możemy wpływać na nasze odczucia, doświadczenia na poziomie psychicznym

 i duchowym. Kepner pisze o”ja, które się porusza”, pokazując, iż przy pomocy ruchu wyrażamy swoje uczucia, kształtujemy środowisko, wchodzimy w relacje i reakcje z innymi, tworzymy i zmieniamy granice

 i bronimy naszej integralności.

A jak to jest, kiedy jesteśmy w depresji? Wygląda na to, że istotniejsze byłoby pytanie jak to jest, że jesteśmy w depresji? Pisze Kepner:” Tylko ruch zapewnia połączenie pomiędzy potrzebą objawianą uczuciem, a środowiskiem, które tę potrzebę może zaspokoić. Ale są okoliczności, w których czyjeś uczucia- sensoryczny przejaw afektu, muszą ulec stłumieniu lub wyparciu. Także ich ujawnienie może być trudne. Jeżeli nasze próby sięgania po coś, uzyskiwania czegoś od innych, są stale krytykowane lub odrzucane, wtedy ujawnianie potrzeby miłości wydawać się zacznie wielkim ryzykiem. Rezultatem będzie stałe napięcie mięśni ramion i klatki piersiowej (…) uniemożliwiające sięganie po miłość.(…) Własne ciało, które normalnie gra rolę pośrednika, nie jest już identyfikowane jako Ja”. Depresja daje szereg objawów w ciele, ruchu, kiedy jednak pracujemy w terapii poprzez taniec/ruch, nie na poziomie symptomów się zatrzymujemy, sięgamy do przyczyn, do tego, co zbudowało taką właśnie „ osobistą choreografię” podmiotu.

        Przyświeca nam dążenie do odzyskania równowagi tego, co wewnątrz i na zewnątrz. Pierwszym etapem jest przyzwolenie, pozwolenie sobie na ruch- życie. Rozluźnienie napięć, bloków, usztywnień przynosi lepsze poczucie równowagi, koordynacji ruchów, rzadsze somatyzacje, "czucie ciałem", czyli lepszy z nim kontakt i otwarcie na komunikaty z ciała. Świadomość ciała  w ruchu daje poczucie samokontroli, opanowanie, gdy są nam potrzebne, ale także spontaniczność i gotowość do improwizacji oraz zmiany;  harmonię i możliwość spontanicznej ekspresji ; budzenia zatrzymanego potencjału, energii i budowania nowego. Otwierając przy tym potencjał wewnętrznych możliwości i chęci zmiany, zwiększając poczucie wiary we własne siły i nadziei na przyszłość, uruchamiając poczucie sprawstwa (od nas zależy każdy nasz ruch), poczucie mocy, adekwatności. Aktywując twórczy potencjału, przestrzeń inspiracji, intuicji i osobistych motywacji.

 

Celem procesu choreoterapii jest uwolnienie od krępujących przepływ energii wzorców trzymania ciała i ruchu, napięć i usztywnień poprzez spontaniczny taniec oraz poszerzenie świadomości ciała w ruchu, co przynosi odblokowanie emocji, doświadczenie radości

 i wolności, sprawstwa. Jednakże nie chodzi tu o stymulowanie w kierunki hiperaktywności (na zasadzie im więcej tym lepiej). Taki, jak zwykliśmy to zwać: „nakręcenie“ jest stanem zafałszowanego kontaktu ze sobą, wiąże się z zablokowaniem lub odcięcem czucia.

 Wg Lowena (2010) ma związek z niezaspokojoną potrzebą bycia kochanym. Naturalne podniesienie poziomu energii dokonuje się poprzez wyrażanie uczuć. Doświadczenie energii jest rezultatem integracji.

Gdzie nie ma ruchu nie ma energii, gdy nie ma energii nie ma życia, więc uruchomienie przepływu energii i uwolnienie się od wzorców napinania ciała dające doświadczenie czucia ciała i poszerzenie świadomości jest celem choreoterapii. Naturalny przepływ energii to naturalny ruch. „Psychoterapeuci tańcem uważają, że wszelki rozwój i zmiany odbywają się przez przekazywanie energii psychicznej do odpowiednich mięśni, narządów czy funkcji fizjologicznych jednostki. Przepływ takiej energii może zostać zmieniony lub zatrzymany na skutek wewnętrznego konfliktu, wadliwego przystosowania się do jakiejś osoby czy obiektu, braku zintegrowanego poczucia całości (Koziełło D., s.60).

   Ruch wyrażając się w niepowtarzalnej symbolice świata podmiotu, pozwala wyłaniać także z podświadomości i nieświadomości treści, które niejednokrotnie dają nam szanse odzyskać spore kawałki doświadczeń podmiotu, przede wszystkim emocjonalnych z okresu przedwerbalnego. Symboliczna i częściowo ustrukturowana ekspresja pozwala przepracować trudny nieraz materiał w bezpieczny sposób w uważnym kontakcie z terapeutą a czasem i grupą „oswojonych” osób.

     Niedobory energii życiowej i problemy w funkcjonowaniu psychicznym oraz rozwoju jednostki często pojawiają się na skutek braku kontaktu lub odrzuceniu własnego ciała. Energia życiowa podmiotu może być blokowana lub ograniczana na każdym, także we wczesnych etapach rozwoju. Ten rodzaj przystosowania do doświadczeń życia wiąże się z adaptacyjną strukturą ciała, przyjmuje postać utrwalonych napięć w muskulaturze, które kanalizują energię i ruch według stałego wzoru. Mogą one być przepracowane w toku psychoterapii tańcem.( Whitehouse M., Chace M., Evan M., Espenak L.).  Już Reich a później  Lowen  analizując relacje pomiędzy energią psychiczną i fizyczną , wskazywali zablokowaną energię osoby jako przeszkodę w jej ekspresji ja, czy też zaspokojeniu potrzeb podmiotowych, rozładowanie zaś gromadzonej energii daje wg nich przyjemność i zadowolenie (Reich W.) oraz swobodę, grację i adekwatność w  realnej sytuacji  świata osoby a także oczywiście zdrowie (Lowen A.). Gdy jednak dążenie do zaspokojenie swoich potrzeb wiąże się z bólem i cierpieniem m.in. w efekcie odrzucenia, nieakceptacji i deprywacji, wówczas autoekspresja -ruch w sposób charakterystyczny zmienia się bądź zostaje zablokowany m.in. poprzez długotrwałe napięcie odpowiednich mięśni, postawa uniemożliwia ich rozluźnienia chroniąc osobę przed bolesnymi przeżyciami, frustracją,  odczuwacniem i impulsami z zewnątrz oraz kontaktem z otoczeniem (Lowen , Rothschild, Espenak)

 

          Każdy ruch, gest jest unikatowym śladem, znakiem naszego istnienia, każda sekwencja ruchu odwzorowuje jakąś wewnętrzną rzeczywistość i dokądś prowadzi. W tańcu następuje eksternalizacja życia psychicznego. Treści psychiczne zyskują autonomiczny kształt. Ciało osoby w depresji nie jest obcym ciałem, choć bywa tak doświadczane. Nie jest też wrogiem. Poruszające się ciało jest  całością z czującym podmiotem, jego „ucieleśnieniem”; znakiem, rzecznikiem i szansą.. Choreoterapia przychodzi z odsieczą współczesnemu człowiekowi, choć jej korzenie są archaiczne trafia do najbardziej podstawowych potrzeb i właściwości człowieka. Pozwala na odkrywanie i zaspokajanie potrzeby wspólnoty z innymi oraz na integrację wiedzy o życiu i sobie samym.

Marzena Śniarowska –Tlatlik

 

literatura

Ginger S. (2004), Gestalt. Sztuka Kontaktu. Warszawa: Jacek Santorski & Co Agencja Wydawnicza
 


Kepner J. (1991), Ciało w procesie psychoterapii Gestalt. Warszawa: Pusty Obłok


Koziełło D. (2002), Taniec i psychoterapia. Poznań: KMK Promotions


Lowen A. (1992) Wstęp do bioenergetyki. Warszawa: Jacek Santorski & CO Agencja Wydawnicza


Lowen A. (2006), Duchowość ciała. Warszawa: Jacek Santorski & Co Agencja Wydawnicza


Lowen A. (2010), Radość. Naucz się wyzwalać energię stłumionych uczuć.. Warszawa: Czarna Owca

Rothschild B.( 2014) Cialo pamięta. Psychofizjologia traumy i terapia osób po urazie psychicznym. Kraków UJ

Śniarowska (2003), Taniec jako medium zmiany w kontekście psychologicznym, czyli kilka słów o choreoterapii, [w:] Sztuka i ekspresja dziecka – w poszukiwaniu sensu tworzenia, red. K. Krasoń, B. Mazepa-Domagała, Zespół Katolickich Szkół Ogólnokształcących nr2, Katowice

Śniarowska M.(2005), Taniec z wewnętrznym dzieckiem. O znaczeniu przekazu kulturowego i rodzinnego dla budowania tzw. Skryptu życiowego oraz o możliwości zmiany owego skryptu pod wpływem oddziaływań choreoterapeutycznych. W: red. Mirosława Knapik, Wiesława A. Sacher. Dziecko w kulturze europejskiej. Katowice: Wyd. UŚ

Śniarowska M (2006), Stymulowanie rozwoju osobowego dziecka (ucznia) oraz rozwój osobisty nauczyciela w pracy choreoterapeutycznej – taniec z marzeniami, [w:] Oblicza sztuki dziecka. W poszukiwaniu sztuki ekspresji, red. K. Krasoń B. Mazepa- Domagała, r. Arteterapia, czyli sztuka jako wsparcie rozwoju. Mysłowice:Wydawnictwo Górnosśląskiej Wyższej Szkoły Pedagogicznej

Śniarowska M.(2007), Relacja choreoterapeutyczna jako spotkanie. Interpersonalny kontekst rozwoju w terapii tańcem, [w:] W kręgu sztuki i ekspresji dziecka – Rozważania inspirujące, red. K. Krasoń, B. Mazepa-Domagała, Wydawnictwo Górnośląskiej Wyższej Szkoły Pedagogicznej, Mysłowice

Śniarowska – Tlatlik M., Integracja i rozwój w choreoterapii, [w:] Guszkowska M. [red], Aktywność ruchowa kobiet. Formy, uwarunkowania, korzyści i zagrożenia, Warszawa 2009. 

Zmieniony ( 12.02.2015. )
 
lis 16 2013
SZKOLENIE METODYCZNE W ZAKRESIE TERAPII TAŃCEM
Autor: Marzena Śniarowska - Tlatlik   
16.11.2013.

ROCZNE SZKOLENIE METODYCZNE W ZAKRESIE TERAPII TAŃCEM - START 25 października 2014, godz.10.00 ZAPISY TRWAJĄ

 POSIADAMY REKOMENDACJĘ POLSKIEGO STOWARZYSZENIA CHOREOTERAPII

 

Przeznaczone dla osób zainteresowanych prowadzeniem zajęć choreoterapeutycznych, posiadających doświadczenie we własnym rozwoju i terapii metodą pracy z ruchem,  obejmuje 10 spotkań po 7 godzin (70 godzin dydaktycznych, potwierdzonych szczegółowym certyfikatem uczestnictwa). Osoby  zapisane na kurs odbędą warsztat wprowadzający na pierwszym spotkaniu, będzie je obowiązywał udział w przynajmniej trzech pierwszych warsztatach tematycznych. Szkolenie nie stanowi propozycji terapeutycznej, służy poszerzeniu wiedzy i zdobywaniu umiejętności, stąd konieczne jest uzupełnienie doświadczenia w rozwoju osobistym metodą terapii tańcem. Struktury i zasady obowiązujące na warsztatach tematycznych będą analizowane w trakcie kursu.

Program kursu:

- Psychologiczne podstawy pracy z grupą terapii tańcem (zagadnienia procesu grupowego)

- Podstawowe podejścia w terapii tańcem

- Indywidualne i grupowe cele działań choreoterapeutycznch

- Podstawowe zasady i techniki dotyczące pracy z ciałem w psychoterapii (świadomość ciała, podstawy obserwacji i analizy, struktury charakterologiczno-mięśniowej i ruchu) 

- Etyka a choreoterapia

- Dobór muzyki i struktur do zajęć

- Budowanie własnego stylu prowadzenia grupy

- Tworzenie scenariusza zajęć oraz prowadzenie grupy wraz z oceną superwizyjną.

- Własne improwizacje

PIERWSZE SPOTKANIE 25.10.2014 ( SOBOTA), kolejne terminy to ostatnia sobota miesiąca ( z wyjątkiem grudnia). Wszystkie terminy zostaną potwierdzone z grupą docelową.

ZAPISY:

Zapisy telefoniczne pod numerem 0607070666, konieczne jest zakwalifikowanie się do grupy szkoleniowej

Aby uzyskać bardziej szczegółowe informacje proszę o kontakt mailowy na: marzka@life.pl


Kurs może stanowić część (potwierdzonego certyfikatem  ) doświadczenia w ramach przygotowania do wszczęcia procesu certyfikacji w Polskim Stowarzyszeniu Choreoterapii , dla osób chcących wykonywać zawód terapeuty tańcem,  daje opisaną powyżej wiedzę i umiejętności wg standardów PSCh, nie jest jednak kursem zawodowym, a więc nie daje tytułu ani dyplomu choreoterapeuty, tytuł ów przysługuje osobom posiadającym odpowiednie kwalifikacje, wykraczające poza doświadczenia z 70 godzin pracy w ramach szkolenia. Szczegółowe informacje dotyczące standardów zawodowych dla terapeutów tańcem i psychoterapeutów tańcem oraz instruktorów tańca terapeutycznego na stronie PSCh. Certyfikat udziału w szkoleniu metodycznym w zakresie terapii tańcem, może stanowić część potwierdzonego przygotowania w ramach każdej z wymienionych specjalności. 
Szkolenie jest jednakże przeznaczone też dla osób nie pragnących ubiegać się o certyfikat zawodowy choreoterapeuty, a więc dla psychologów, pedagogów, opiekunów prowadzących zajęcia z dziećmi , młodzieżą i dorosłymi, dla lekarzy, fizjoterapeutów, pielęgniarzy i artystów, którym przygotowanie merytoryczne z choreoterapii może być przydatne w ramach wykonywanego zawodu, poszerzając paletę umiejętności.

 

SUPERWIZJA PRACY INDYWIDUALNEJ I GRUPOWEJ W TERAPII TAŃCEM 

W związku z obowiązkiem superwizji (standardy Polskiego Stowarzyszenia Choreoterapii) dla  osób prowadzących zajęcia  terapii tańcem oferuję sesje superwizyjne indywidualne lub grupowe w trybie raz w miesiącu bądź inaczej adekwatnie do zapotrzebowań superwizowanych.

Zmieniony ( 21.10.2014. )
 
Newsletter
Jeśli chcesz otrzymywać informacje o bieżących zajęciach - wpisz poniżej swojego maila
Imię:
Email:



Zawartość strony internetowej jest objęta prawami autorskimi.
Treści umieszczone na stronie stanowią  własność intelektualną i dobro osobiste.
Nie wolno kopiować tekstów i programów warsztatów w celu wykorzystania ich na swoich stronach internetowych czy w prowadzonych zajęciach komercyjnych.
Free template "Frozen New Year" by [ Anch ] Gorsk.net Studio. Please, don't remove this hidden copyleft! You have got this template gratis, so don't become a freak.